OldStars walking football, de nieuwe cranberry van Terschelling

Herfst 1845, noordwestenwind én springtij.  De zee staat tot de duinen. In de duinen van Terschelling struint een donker gedaante. Het is Sil, strandjutter van beroep. Op zoek naar de onvoorspelbare rijkdom van de zee. Het zand stuift in z’n ogen, zijn mond herkent de zoute zee. Al drie uur onderweg, zonder een bijzondere vondst. Tot hij ineens een vat ziet liggen aan de vloedlijn. Zijn hart begint te bonzen, zijn ogen glimmen. Sil versnelt vol adrenaline zijn pas richting het vat. Dit moet een waardevol vat zijn. Om andere jutters te mijden sleept hij het vat achter de eerste duinenrij. Daar maakt hij het met een paar ferme tikken open. Een kreet van teleurstelling. Sil graait in het vat. Om vervolgens rode harde zure bessen eruit te halen.

Cranberry’s. Deze bessen werden op lange zeereizen meegenomen om de bemanning te beschermen tegen scheurbuik. De bessen zijn goed voor de lichamelijke en geestelijke toestand van mensen. Ze bevatten zeldzame voedingsstoffen en hebben daardoor een unieke toegevoegde voedingswaarde. Door het aanspoelen van dit vat heeft de soort zich als exoot uitgebreid op Terschelling en de andere Waddeneilanden. In de rest van Nederland komt de soort vrijwel niet voor.

Als een vat cranberry’s is ook OldStars walking football aangespoeld op Terschelling. Waar de cranberry’s inmiddels wijdverspreid op het eiland voorkomen, is dat ook de bedoeling met walking football op de eilanden. SC Cambuur-Leeuwarden is hierbij de aanjager en ondersteuner. Op de velden van sc Terschelling wordt eens in de twee weken op maandagavond de sociale sport beoefend.

Visnetten worden dan achtergelaten om plezier te hebben op het veld. Iedereen is vrolijk. Het lijkt op dat stofje wat de cranberry met zich meebrengt. OldStars walking football als nieuwe cranberry, goed voor de lichamelijke en geestelijke toestand.

Door Douwe de Vries

Terug naar nieuws