Verhaal
Simon Tahamata gelooft in de verbinding van walking football 

Hij was van de partij op het Beweegfestival in Noordwijk, in gezelschap van onder meer Sjaak Swart en Ernie Brands. Gedrieën vormden ze een deel van de bloedfanatieke afvaardiging van de oud-internationals. Simon Tahamata liet op de velden van het Noordwijkse SJC zien dat hij nog altijd speelt in zijn typerende stijl.  

Net als vroeger

Frivool ging de bal onder de voet, werd een soepele dribbel ingezet en zocht hij naar kansen om zijn tegenstander te poorten. Zoals hij dat ooit, tot zijn eigen verlegenheid, deed bij de allergrootste; Johan Cruijff. “Dit is de tweede keer dat ik meedoe aan een OldStars walking football-evenement, ik geniet!”, lacht Tahamata, van Zuid-Molukse afkomst, in een pauze tussen de wedstrijden.

Molukse ouderengemeenschap 

Zijn pretogen lichten op en zijn hagelwitte tanden trekken even zoveel aandacht. Alsof het glanzende gebit wedijvert met de flikkering op zijn kaalgeschoren schedel. “Iedereen heeft zo veel plezier bij OldStars walking football, dat is overduidelijk”, vertelt hij. Hij denkt even na over de volgende vraag. Of de voetbalvorm ook geschikt is om de Molukse ouderengemeenschap te verbinden? Rustig staart hij voor zich uit, om vervolgens zijn antwoord te formuleren. “Ja, de verbinding is de kracht van walking football. Het met elkaar zijn. Dat zie je hier als bewijs. Voor deze leeftijdsgroep is het ook zeker interessant om Molukkers bij elkaar te brengen. Ik denk dat dat hartstikke positief is.”

Tong uit zijn mond 

Kort daarvoor speelde hij met de voormalige internationals de halve finale van het walking football-toernooi. Voor aanvang van de wedstrijd zijn handen op de rug. De twinkeling in zijn ogen neemt het veld luttele momenten later in beslag, na een verovering van de bal. Dan, met die jongensachtige tong uit zijn mond, gaat hij driftig op zoek naar de volgende man om te passeren. “Ja, tuurlijk! Yes!”, klinkt het in die wedstrijd uit zijn mond na een doelpunt van Sjaak Swart.

Van voor de oorlog 

De techniektrainer van de Ajax-jeugd grossiert in schijntrappen en houdt onverminderd overzicht in zijn spel. Weer een bal onder zijn voet, gevolgd door een snelle draai. “Dit spel is hartstikke leuk. Hey, we staan in de finale hè”, zegt hij plots. In de aanloop naar die finale kijkt hij eens goed naar de voetbalschoenen van een speler in de laatste halve finale. “Kijk nou joh, hij heeft Quickies aan. Had jij die schoenen al gezien?”, roept hij vragend naar Sjaak Swart. “Die zijn van voor de oorlog, denk ik”, antwoord Swart grappend.

Kampioenschap 

Terug naar de verbindende kracht van OldStars walking football. Tahamata wil daar graag nog meer over zeggen. “Ik denk dat deze voetbalvorm voor ouderen van alle etnische achtergronden interessant is. Waarom niet? Het brengt mensen samen.”

Dan begint de finale voor de voormalige linksbuiten van onder meer Ajax, Standaard Luik en Feyenoord. Gehuld in oranje trainingspakken wint zijn ploeg het laatste duel van de OldStars van HZVV uit Hoogeveen. Vijf landstitels had hij al in zijn bezit. Zijn eerste OldStars-titel nu ook.

Voetbal als verbindende factor

Het Nationaal Ouderenfonds gelooft, net als Simon Tahamata, dat OldStars walking football mensen verbindt en plezier biedt. Daarom wil het Ouderenfonds zoveel mogelijk ouderen de kans bieden om zich aan te sluiten bij een OldStars walking football club. Hoe dat wordt aangepakt? Meld u aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle ontwikkelingen!

 

Dit artikel is onderdeel van het project ‘Met OldStars de regio in’. Het draagt bij aan de doelstelling van OldStars en wordt mogelijk gemaakt door Menzis, Van Boxtel hoorwinkels, Riki Stichting en Nuts Ohra.

 

Tekst: Stefan Baars

Verhalen
Toon meer verhalen